what more- whatever

Trochę mnie nie było. Wahanie nastrojów mnie dopadło, poza tym brak weny, więc skoro mam pisać głupoty to pomyślałam, żeby w ogóle nie pisać. Teraz w sumie także nie będzie raczej nic wybitnego, bo wystukując kolejne litery, tworzące wyrazy, które składają się na zdania nadal nie mam pomysłu, o czym napisać.

Tak sobie myślę, że moi czytelnicy nigdy mnie nie poznają, a chciałabym żeby osoby, które czytają te wypociny, choć odrobinę mieli o mnie pojęcia. Żeby tak było musiałabym napisać notkę w stanie rozchwiania emocjonalnego lub w ogóle kiedy jakieś emocje mną targają ( nie ważne, czy dobre, czy złe). Chyba nie byłby to dobry pomysł, nie umiem wtedy sklecić jakiegokolwiek zdania, a co dopiero, żeby było ono jeszcze sensowne. Ja po prostu opanowuję się i piszę, gdy jest już po wszystkim.

zrobione z nudów- sklejone klejem

Nie wytrzymałam, nie czuję się przez to słaba. Po 9 miesiącach znajomości, zakończyłam ją. Chyba jestem w tym dobra, potrafię tak szybko jak się coś zaczyna tak samo, z tą samą prędkością coś zakończyć. Ale.. po miesiącu, kiedy już byłam w głębokim dołku po prostu nie dałam rady- napisałam. I wiecie co? Znowu utrzymujemy kontakt. Mój strach został rozwiany, wątpliwości, że nie zechce już mnie znać. Nie chcę stracić tej przyjaźni.

Kilka moich rysunków. To jest moje hobby "sezonowe". Co to znaczy? Kiedy mam fazę potrafię codziennie rysować, ale jest też tak, że po prostu zajmuję się czymś innym i tego nie robię. W rezultacie zamiast umieć przepięknie rysować, rysuję tak sobie.

Jeden z dwóch portretów jakie w ogóle narysowałam. Nie lubię całości postaci rysować. Zazwyczaj maluję tylko oczy lu poszczególne części ciała. Na drugim portrecie jest mój przyjaciel dlatego go nie wstawiam. Żadnego nie mam, jeden został wysłany na urodziny drugi z okazji mikołajek. 

Czytam "50 twarzy Greya". Jest to pierwsza książka od.. bardzo dawna. W przeciwieństwie do wielu ludzi mi się spodobała. Została mi tyko 3 księga, która wydaje się nudna, ale mam zamiar dokończyć całą trylogię. Bardziej od pierwszej księgi spodobała mi się "Ciemniejsza strona Greya", kiedy to wyjaśnione zostały problemy głównego bohatera. Strasznie mnie one ciekawiły. Kiedy klęczał przed Aną, jak uległy, kiedy płakał, wyjaśnił dlaczego nie pozwala się dotykać, dlaczego uległe są do siebie podobne, skąd ma blizny, ja płakałam razem z nim. Ten jego strach, że Anastasia odejdzie poruszył mnie.
Owszem jest wiele scen łóżkowych i nie tylko. Seks min. 2 razy dziennie opisany z pikantnymi szczegółami, poruszający wyobraźnię nadaje książce charakteru. Jedyne, co mnie irytowało to często te same epitety używane przy opisie stosunku, a także "powiedzonka" Any i Christiana, które pojawiały się do znudzenia. " mała", "rumienię się", " wykrzyknął moje imię". -,-

Krzysztof Kamil Baczyński

"Nie kochałem cię wcale

tylko moja dusza

jakaś taka smutna

kiedy przechodzisz obok

obojętnie..."

"A serca tak ich mało,

a usta- tyle ich."

" Umrzeć przyjdzie,

 gdy się kochało

wielkie sprawy

głupia miłością..."